Update

Stevig rocken op de tweede editie van Kapriolen

Op zaterdag 12 oktober organiseerden Jeugdhuis Kapao en Gladiolen samen de 2de editie van Kapriolen, een avond vol live rockmuziek.

De Brouwershal van de Olense Drankcentrale was de perfecte pop-up-locatie. De vaten en bakken bier werden opzij geschoven om plaats te maken voor de gitaarversterkers en drumstellen van vier veelbelovende Vlaamse bands.

Hyper!

Het Gentse Hyper! mocht de spits afbijten. Dit jonge trio zat strak in het pak, en hun aanstekelijke “Tuxedo Rock” blies het publiek al direct uit hun sokken. Tijdens muzikale pareltjes als “Ned” en “Ears Of Gold” strooiden ze gouden riffs en briljante melodieën in het rond. Ondanks hun jeugdige leeftijd waren zij al perfect op elkaar ingespeeld, waarbij tussendoor zelfs vlotjes van instrument werd gewisseld. 

In november brengt Hyper! hun debuut EP “Breakfast” uit, ze gingen in het Brusselse Zoniënwoud al even opwarmen met deze akoestische versie van hun single “Ned”:

Muzieksite “Dansende Beren” kwam langs voor een recensie van de show van The Guru Guru:

Als The Guru Guru op het podium stapt, maak je je maar beter klaar voor tien ton vuurwerk dat op je wordt afgevuurd. Ook op Kapriolen, een alternatief rockfestival in Olen, speelde de band de sterren van de hemel. Dat vocalist en Duracellkonijn Tom Adriaenssens weer een heel pakje druivensuiker naar binnen speelde voor de show, was ook duidelijk.

The Guru Guru is een vijfkoppige groep noiserock-geweld uit Hasselt. In 2017 debuteerden ze met het album “PCHEW”. Het vijftal bracht afgelopen maand de eerste twee singles voor het komende album “Point Fingers”. Het atypische en rustige “And I’m Singing Aren’t I” voelt als de stilte voor de storm, want de tweede single “Chramer” klinkt al even opgefokt en ruig als de hele PCHEW-gekte.

Hoe The Guru Guru door je koptelefoon klinkt, is niets vergeleken met hun liveperformance. Live klinkt het nog sterker, nog intenser en nog krankzinniger. De energie waarmee deze mannen op het podium stonden, sleurde het publiek mee en zorgde geen enkele seconde voor verveling. Tom Adriaenssens is allesbehalve je doorsnee frontman. Tijdens “The Backdoor” leek het alsof hij de hoofdrol in ‘The Shining’ is misgelopen, want zijn gezichtsexpressie leek op die van een doorgeslagen Jack Nicholson.

Op het einde van “Chramer” ging alles kapot en werd het een grote, maar bevredigende chaos geleid door razendsnelle drumgrooves. Headbangen was niet aan te raden. Ook gitaargeweld ontbrak niet. Beide gitaristen vulden elkaar perfect aan met complexe en dynamische gitaarriffs. Naast de nieuwe singles en oude klassiekers teasde The Guru Guru het publiek met nog niet uitgebrachte nummers die op “Point Fingers” zullen verschijnen.

The Guru Guru

Deze show was echter niet enkel een try-out voor de nieuwe nummers, maar ook voor The Guru Guru’s nieuwe bassist. Brent Mijnendonckx is de opvolger van ex-bassist Moreno Claes. We zijn Moreno zeer dankbaar om de krachtige basriffs die hij schreef, maar ook Brent kon er wat van. Tijdens “We Had Been Drinkin’ Bad Stuff” merkte je hoe hij er perfect in slaagde om zich de overstuurde bassound eigen te maken.

Bij het laatste nummer “Lissabon” sprong zanger Tom onverwachts van het podium af. De andere muzikanten bleven nog even verder rammen en eindigden met een knal. The Guru Guru stelt nooit teleur! 

Double Veterans

Terwijl de andere 3 bands op de Kapriolen-affiche binnenkort allemaal nieuw werk uitbrengen, kondigde Double Veterans aan dat ze even een muzikale break gaan nemen. Na hun show op Kapriolen trekken ze voor onbepaalde tijd de stekker uit hun gitaarversterkers. 

Het Kempense trio nam in ieder geval afscheid in stijl. Ze trakteerden op stevige psychedelische garagerock-versies van nummers uit hun 2 albums en joegen singles “Cocktail”, “Strange Girl” en “Beach Life” door een wolk coole fuzzgitaren en ronkende distortion. Deze veteranen zullen worden gemist, we hopen dan ook dat ze hun pauzeknop niet te lang ingedrukt houden.

Dirk. mocht als laatste band hun frisse nineties-rock door de boxen laten knallen. Met het poppy Protection Patrol Pinkerton stond frontman Jelle Denturck al op Gladiolen 2013, maar bij dirk. zit er duidelijk een extra vijsje los en mag het allemaal nog wat vettiger klinken. 

dirk.

Met “Waste”, “Sick ’n Tired” en “Milk” vuurden ze onmiddellijk een straf openingstrio af. Daarna kregen we dankzij enkele gloednieuwe songs een lekker voorsmaakje van hun tweede, nog niet verschenen album. 

Vers werk en oude publieksfavorieten “Hit”, “Gnome” en “Hide” wisselden elkaar daarna in snel tempo af. Op het einde van de stomende set dook de zanger tijdens single “Fuckup” in het publiek, dat vlotjes het refrein “I only hate myself when I fuck things up, and I fuck things up all the time!” meezong. Geweldig optreden van een geweldige band, laat dat nieuwe album maar komen!

Single “Fuckup” kreeg zelfs een totally-fucked-up-video:

Afsluiten deed Kapriolen met een feestje! De lokale DJ-helden van Zero Divided doken diep in hun indrukwekkende muziekcollectie en zorgden voor een stevig rockende afterparty. Wie de dag nadien met lichtjes schorre stem opstond, heeft net als wij luidkeels tot in de vroege uurtjes staan meebrullen!

Zero Divided

Foto's: Rudi Meylemans en Roselinde Vervloet

Raf Heylen

Volg Gladiolen op social media